Ocalałe z ikonostasu dwie ikony są obecnie przechowywane w muzeum w Lubaczowie ukończenie pracy przy pomniku Bartosza Głowackiego (stojącego przy rogatce Łyczakowskiej) z powodu nagłej śmierci Juliana Markowskiego, pomnik odsłonięty w 1906 wykonawca pomników na Cmentarzu Łyczakowskim był też autorem nie zrealizowanego projektu pomnika Szewczenki dla Kijowa. Po II wojnie światowej Grzegorz Kuźniewicz zdeklarował swoją przynależność do narodowości ukraińskiej i w 1946 przeniósł się na powojenne tereny Ukraińskiej SRR do wsi Hanaczówka koło Lwowa. Zamieszkał w zrujnowanym młynie po wysiedlonej rodzinie polskiej, gdzie naprawiał zegarki. Pobyt na terenie ZSRR traktował jako stan tymczasowy, wierzył, że kiedyś wróci do Brusna. Tutaj zmarł 9 stycznia 1948 r. Nagrobek (wspólny z bratem Andrzejem) postawiono mu dopiero w 1976 r. Autorami byli Antoni Lubycki i Mykoła Kuźniewicz, syn brata Andrzeja. thumb|left|180px|Nagrobek G.Kuźniewicza
Przypisy
Bibliografia Stefan Lew, Ludowy ośrodek kamieniarski w Bruśnie [w] Rocznik Przemyski, t. XI, 1967 P.