Wydarzenia te upamiętnia „Krzyż kolejarskiej niedoli” stojący obok lokomotywowni, skonstruowany z białych szyn.
Po II wojnie światowej dworzec nadal pełnił ważną funkcję w lubelskim węźle kolejowym. W drugiej połowie XX wieku prowadzono kolejne modernizacje obiektu, w tym przebudowę wnętrz i elewacji w latach 1984–1986, a w latach 90. rozbudowano zespół dworcowy. W pobliżu dworca rozwijała się również infrastruktura kolejowa, obejmująca m.in. lokomotywownię, warsztaty i zaplecze administracyjneUrząd Miasta Lublin, Ekofizjografia podstawowa – rejon ulic Krochmalnej, 1 Maja, al. Zygmuntowskich i Piłsudskiego, s. 23.
XXI wiek W 2004 otwarto odnowiony i zmodernizowany gmach dworca, z nowo wybudowaną częścią wschodnią.
Od 2018 stacja przechodzi jeden z największych remontów w swojej historii. Zmodernizowano wiadukt kolejowy nad ulicą Kunickiego. Przejście podziemne zostało przebudowane i przedłużone do skweru przy ulicy Kunickiego. Wszystkie perony przechodzą remont. Peron pierwszy jest przedłużany w kierunku Chełma, powstają przy nim nowe krawędzie peronowe, skąd będą odjeżdżać pociągi na lotnisko i do Lubartowa. Tereny przydworcowe zostały zagospodarowane i przeszły rewitalizację. Prace zostały zakończone w Stacja nie posiada wyświetlaczy peronowych SDIP, które według informacji dostarczonych przez PKP PLK S.A.