Dzięki dobrej promocji ze strony wydawcy grupa stała się znana w Hiszpanii i kiedy w 1990 wydała kolejny album, Senderos de traición (Ścieżki zdrady), sprzedał się on w nakładzie 400 tys. egzemplarzy. Później Héroes del Silencio pojechali do Berlina na festiwal Rock Against Racism. Pokazanie się na międzynarodowej arenie muzycznej dało im 800 tys. płyt sprzedanych poza Hiszpanią. Dzięki tournée po Ameryce Południowej sprzedali dodatkowo jeszcze 175 tys. egzemplarzy oraz zaprzyjaźnili się z meksykańskim gitarzystą Alanem Boguslavskym.
Rok 1993 przyniósł kolejną płytę, El espirítu del vino (Duch wina). Boguslavsky przyłączył się wówczas do grupy i w piątkę odbyli trasę po Europie i Ameryce Południowej. Coraz częściej pojawiali się na listach przebojów i w MTV.
W 1995 grupa udała się do Los Angeles, gdzie pracowała nad kolejnym albumem, Avalancha (Lawina). Dzięki niemu podbiła także Amerykę Północną. Pod koniec trasy wydali też podwójną płytę Parasiempre (Na zawszePisownia łączna celowa.), będącą zapisem dwóch koncertów w Madrycie i Saragossie.
W 1996 z nie do końca jasnych przyczyn grupa rozpadła się.
W 1998 do sprzedaży weszła płyta Rarezas (Rzadkości) z niepublikowanymi dotąd materiałami i nagraniami na żywo.