Jeżeli przegra trzeci raz, to otrzymuję literkę „N” i jest to dla niego ostateczna porażka w całym turnieju. W Pana można grać też na czas. Wygląda to podobnie jak w rozgrywkach szachowych na czas. Każdy z graczy otrzymuje taką samą ilość czasu na wykonywanie ruchów. Jeżeli czas danego zawodnika upłynie przed zakończeniem partii, to przegrywa on automatycznie.
Jednym ze stylów gry jest gra w tzw. „piki cofane”. Polega on na tym, że jeżeli na stosie leży jakakolwiek karta pikowa, która została położona przez gracza albo gracz odkrył ją biorąc ostatnie trzy karty, ruch nie przechodzi na kolejnego gracza (zgodnie z ruchem wskazówek zegara), tylko na poprzedniego, ew. przy grze we dwóch graczy cofa na siebie samego, co umożliwia stosowanie rozmaitych trików. Nie jest to efekt stały, ale powtarza się przy każdorazowym pojawieniu się karty pikowej na wierzchu stosuPan - zasady gry.
Istnieją także rzadsze mutacje gry pozwalające na rozgrywanie pełną, 52-kartową talią (od dwójki do asa) albo te, w których używa się do gry (poza małą, 24-kartową talią) także jokerów. Jednym ze sposobów gry jest urozmaicenie rozgrywki poprzez grę z tak zwanym „betonem”.