Walenty Kubica, ps. „Kuba” (ur. 6 lutego 1906 w Kosztowach, zm. 26 stycznia 1970 w Katowicach) – polski górnik i polityk komunistyczny, wiceminister górnictwa (1952–1954), poseł na Sejm PRL III i IV kadencji.
Życiorys Syn Jakuba, pochodził z Kosztowów (obecnie należących do Mysłowic). Ukończył 7-klasową szkołę powszechną, następnie pracował w kopalniach. Od początku lat 20. kolportował druki komunistyczne i był agitatorem przedwyborczym. W latach 1926–1927 przebywał w Niemczech, gdzie wstąpił do Komunistycznej Partii Niemiec. W okresie 1927–1929 odbywał służbę wojskową w 43. pp Strzelców Kresowych w Dubnie. W latach 1930–1931 działał w Polskiej Partii Socjalistycznej–Lewicy, a potem do 1938 w Komunistycznej Partii Polski. Od 1933 był też działaczem Międzynarodowej Organizacji Pomocy Rewolucjonistom w Katowicach. W listopadzie 1936 aresztowany i skazany na półtora roku więzienia. Od 1943 działał w Polskiej Partii Robotniczej, gdzie był delegatem na I zjazd partii, II sekretarzem Komitetu Dzielnicowego w Lędzinach, a od 1 lutego 1945 instruktorem Komitetu Wojewódzkiego w Katowicach. W 1948 wraz z PPR przystąpił do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej (był delegatem na zjazd zjednoczeniowy), w której działał do końca życia. Od 1948 do 1949 przewodniczył oddziałowi Związku Zawodowego Górników w Wesołej.