Najmłodszym zawodnikiem, który wziął udział w konkursach olimpijskich w skokach narciarskich, był Zbyněk Krompolc (15 lat i 268 dni), natomiast najstarszym – Jiří Parma (31 lat i 48 dni).
Po raz siedemnasty skoczkowie narciarscy rywalizowali o medale igrzysk olimpijskich.
Przed igrzyskami Zawody w skokach narciarskich zostały rozegrane według stosowanej ówcześnie formuły, zgodnie z którą zawodnicy oddawali po jednym skoku w dwóch rundach. Zmianie uległy natomiast zasady rozgrywania konkursu drużynowego. Na poprzednich igrzyskach olimpijskich czterej zawodnicy oddawali po dwa skoki w dwóch rundach, jednak do wyniku drużyny sumowano trzy najlepsze próby. Na igrzyskach w Lillehammer do wyniku drużyny wliczano wszystkie skoki poszczególnych zawodników.
Tło zawodów Na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1992 w Albertville rozegrano trzy konkursy, w tym dwa indywidualne i jeden drużynowy. Konkurs na normalnej skoczni K-90 rozegrany 9 lutego 1992 roku wygrał Austriak Ernst Vettori, drugi był jego rodak Martin Höllwarth, a trzecie miejsce zajął Fin Toni Nieminen. W drugim konkursie podczas igrzysk rywalizowały drużyny. Zawody przeprowadzono na skoczni dużej K-120. Złoty medal wywalczyła reprezentacja Finlandii, srebro zdobyli reprezentacji Austrii, a brąz Czechosłowacy.