Okres godowy ma miejsce wiosną lub latem. W celu spłodzenia potomstwa samiec wciska się pod swą partnerkę, trzymając ją mocno za pomocą swych przednich łap, po czym unosi ją na grzbiecie. Samica pobudza go do pozostawienia na ziemi spermatoforu, którego jej wybranek pozbawia się, nie przestając jej trzymać. Spermatofor przyczepia się do kloaki samicy, która go podnosi.
Płaza uznaje się za żyworodnego albo też jajożyworodnego. Ten sposób rozrodu spotyka się również u kilku innych gatunków salamander. Zazwyczaj w każdym z dwóch jajowodów rozwija się pojedynczy zarodek. Matka nie rodzi jednak larw, czyli kijanek żyjących w środowisku wodnym do czasu metamorfozy, ale po trwającej aż 2–3 bądź 2–4 lata ciąży, której długość zależy od wysokości nad poziomem morza, rodzi larwy, a właściwie już przeobrażone młode, przystosowane do życia na lądzie, oddychające płucami, zwykle w ilości 2 osobników, wedle innych źródeł 2–4, osiągające 4 lub 5 cm długości. Młode przypominają więc od razu dorosłe płazy. Jeden poród odbywa się co 3–4 lata. Matka nie opiekuje się potomstwem, pozostawiając je własnemu losowi.