mały|Dziesięcioro przykazań Dziesięcioro przykazań () – amerykański niemy ˞dramat religijny z 1923 w reżyserii Cecila B. DeMille’a. Jest to pierwszy film z tzw. cyklu biblijnego DeMille’a, na który składają się Król królów (1927) oraz Pod znakiem Krzyża (1932).
Film składa się z dwóch części – prologowi poświęconemu Mojżeszowi oraz części właściwej, w której reżyser mówi o znaczeniu dekalogu w świecie współczesnym. Sceny przejścia przez Morze Czerwone zostały zrealizowane z użyciem efektów specjalnych i w kolorze.
Stał się najbardziej dochodowym filmem 1923 roku, który zarobił ponad 4 miliony dolarów. Był to najbardziej dochodowy film wytwórni Paramount Pictures przez 25 lat do czasu innych produkcji DeMille’a.
W roku 1956 Cecil DeMille zrealizował remake prologu filmu pod tym samym tytułem.
Fabuła Epoka biblijna W XIII w. p.n.e. Izraelici są zniewoleni pod władzą Ramzesa Wspaniałego, faraona Egiptu. Wyznaczony przez ich Boga prawodawca Mojżesz i jego brat kapłan Aaron proszą faraona o wyzwolenie Izraelitów, lecz spotykają się z kpinami. Bóg sprowadza na Egipt plagi, z których ostatnią jest śmierć pierworodnych, w tym syna faraona. Ramzes wznosi modły do Chepriego o wskrzeszenie syna, jednak bez skutku. Uwalnia więc Izraelitów.