Zemsta Devadatty Najpierw namówił Ajātasattu, by wysłał swych królewskich łuczników, aby zgładzili Buddę. Szesnastu z nich zasadziło się na różnych drogach, którymi miał iść Budda z mnichami. Potem i łuczników miano zgładzić, by wieść się nie rozniosła. Jednak, kiedy orszak mnichów napotykał jednego z nich na drodze, ten odrzucił łuk i wyjawił plan mordu. Budda przemówił do niego łagodnie i odesłał go. Łucznik ten opowiedział potem Devadattcie o całym zdarzeniu.
225px|thumb|Budda swą miłująca dobrocią ujarzmia słonia Nalāgiri|alt=Wtedy Devadatta postanowił zgładzić Buddę sam. Pewnego dnia, gdy Budda przechadzał się wraz z mnichami wzdłuż zboczy Gijjhakūta, stoczył w jego kierunku kamień. Kamień się zablokował, jednak jego odłamek boleśnie ugodził Buddę w stopę. Mnisi zanieśli swego nauczyciela do Maddakucchi, a stamtąd do Ambavany Jīvaki. Tam Jīvaka doglądał rany Buddy. Od tego momentu, mnisi namawiali swego nauczyciela, by wszędzie wybierał się w towarzystwie strażników. Budda jednak odmówił, mówiąc im, że nie jest możliwe, by pozbawić Tathāgaty życia.