Wśród form ukształtowania terenu przeważają wysokie grzędy ciągnące się z północy na południe albo z północnego zachodu na południowy wschód, pocięte i podzielone głębokimi dolinami rzek.
Wyżyna Besarabska dzieli się na kilka mniejszych części: wzgórza Kodry – w centralnej części, nad Prutem, do 430 m n.p.m. Wyżyna Środkowomołdawska – rozczłonkowana część środkowa Wyżyna Naddniestrzańska (Sorocka) – część wschodnia, nad Dniestrem, 250–350 m n.p.m. (Bielecka) – część północna, 150–200 m n.p.m. Równina Południowomołdawska
Klimat Wyżyny Besarabskiej jest umiarkowany ciepły o cechach kontynentalnych.
Gleby Wyżyny Besarabskiej są niezwykle urodzajne, są więc w większości zajęte pod intensywne rolnictwo. Tylko w najwyższych partiach zachowały się reliktowe lasy.
Bibliografia Teodor Naumienko (red.) Atlas świata, Służba Topograficzna Wojska Polskiego – Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1962 Bogumił Rychłowski (red.), Roman Biesiada, Tadeusz Lenczowski, Lech Ratajski Słownik geografii ZSRR, Państwowe Wydawnictwo "Wiedza Powszechna", Warszawa 1974 Słownik geografii świata. Tom I.