Drzewo Bodhi (albo z syng. Bo) – figowiec pagodowy (łac. ficus religiosa L.; sans. ashvattha), pod którym Budda Siakjamuni osiągnął oświecenie, i który od tamtej pory na pamiątkę jest nazywany drzewem oświecenia.
Historia drzewa Bodhi Drzewo Bodhi, jeszcze jako zwykły figowiec, rosło nieopodal rzeki Niranjana. W tej też okolicy, nieopodal miejscowości Bodhgaya, Sidhattha Gotama (przyszły budda) prowadził surowe praktyki ascetyczne wraz z pięcioma innymi ascetami. Ów mędrzec zrozumiał, że praktyki ascezy nie prowadzą do jakiegokolwiek celu, a jedynie osłabiają ciało. Porzucił je więc, a wtedy pięciu ascetów odwróciło się od niego. Kiedy odzyskiwał siły nieopodal wioski Senani (dziś Sujata) bramińska dziewczyna Sujata ofiarowała mu ryż na mleku. Spożywszy posiłek, napotkał ścinacza traw - bramina Sotthijię i wziął od niego pęk trawy kuśa na matę. Tak przygotowany usiadł pod drzewem figowym, twarzą zwrócony na zachód. Postanowił nie wstawać, dopóki nie osiągnie oświecenia.
Kiedy siedział pogrążony w głębokiej medytacji, Vassavadi Mara - Pan Iluzji, będący symbolem ułudy i słabości umysłu - próbował odwieść Gotamę od podjętej decyzji. Atakował go swymi armiami demonów i kusił wdziękami córek, lecz na próżno. Śakjamuni osiągnął Oświecenie.