Następnie kazał je otoczyć kamiennym murem, wysokim na trzy metry, aby ochronić je przed podobnymi sytuacjami w przyszłości.
Córka Aśoki, Sanghamitta, późniejsza buddyjska mniszka, wzięła ze sobą pęd drzewa Bodhi i zawiozła na Sri Lankę, gdzie król Devanampiyatissa zasadził ją w klasztorze Mahavihara w Anuradhapura. Rośnie tam do dzisiaj i jest najstarszym drzewem na świecie z ciągłą dokumentacją.
W około 600 roku, król Sesanka, gorliwy wyznawca Śiwy, ponownie zniszczył drzewo rosnące w nieopodal Bodhgaya. Zdarzenie to zostało zapisane przez Xuanzanga, który opisał także posadzenie nowego, młodego drzewka przez króla Purnavarma w 620 roku. Od tego czasu podczas corocznych obchodów święta Visakha Puja, tysiące ludzi z całych Indii gromadzi się i namaszcza korzenie świętego drzewa pachnącą wodą i mlekiem, oraz by oferować kwiaty i muzykę. Xuanzang tak pisał: "Drzewo stało otoczone ceglanym murem z zachodu, północy i południa, co czyni je małą twierdzą. Ma spiczaste liście jasnozielonego koloru.