W ostatnim z przytoczonych przykładów ROI określana jest jako SROI, czyli Social return on investment.
Algorytm metody ROI wyraża następujący wzór:
Ogólnie kryterium decyzyjne można sformułować w następujący sposób: – inwestycja jest opłacalna, – inwestycja jest nieopłacalna.
Jako wartość graniczną (kgr) w wypadku metody ROI można przyjąć zwrot z nakładów inwestycyjnych w branży (), wówczas bezwzględne kryterium decyzyjne będzie można sformułować następująco: – inwestycja jest opłacalna (akceptowalna), – inwestycja jest nieopłacalna (nieakceptowalna).
Jednak coraz częściej jako kgr przyjmowany jest średni ważony koszt kapitału (WACC, albo dla całego przedsiębiorstwa, albo oszacowany jedynie dla kapitału zaangażowanego w inwestycję).
W takim przypadku kryterium decyzyjne ma postać: – inwestycja jest opłacalna, – inwestycja jest nieopłacalna.
Zobacz też ROA ROE ROS
Bibliografia W. Rogowski: Rachunek efektywności inwestycji. Wyzwania teorii i potrzeby praktyki, Kraków, Wolters Kluwer, 2013 W. Rogowski, S. Kasiewicz, Ocena opłacalności inwestycji społecznych, „Bank i Kredyt” 2006, nr 1, s. 3–18 S. Kasiewicz, W. Rogowski, Inwestycje hybrydowe – nowe ujęcie oceny efektywności, Oficyna SGH, Warszawa 2009
Kategoria:Wskaźniki finansowe Kategoria:Zarządzanie finansami
sv:Annuitetsmetoden#Annuitetskvot