W 1844 roku Ali Muhammad ogłosił swą misję boskiego posłannictwa. Nazwał siebie Babem – Bramą do Boga, obiecanym powrotem 12-go imama, Quaimem. Jego pierwszy wyznawca Mulla Husajn, najwierniejszy uczeń Sajjida Kazima rozpoznał Baba jako Boskiego Objawiciela 23 maja 1844 roku. W krótkim czasie przyłączyło się do niego siedemnastu innych apostołów nowej religii. Wszyscy mieli być kierowani proroczym snem lub widzeniem. Bab nadał im tytuł „Litery Żyjącego” i każdemu z nich wyznaczył misję szerzenia nowego posłannictwa wśród ludności miast Persji. W październiku tego samego roku w towarzystwie ostatniego z apostołów Quddusa wyruszył w pielgrzymkę do Mekki i Medyny, by tam ogłosić swą misję lecz spotkał się tylko z wrogością i obojętnością, a list skierowany do mera Mekki, w którym Bab wzywał do przyłączenia się do niego został zignorowany. Po odbyciu pielgrzymki do Medyny Bab udał się w drogę powrotnąWilliam Sears, Uwolnić Słońce, Wydawnictwo Baha'i w Polsce, Warszawa 1998, s.27-30..