W roku 1850 nowy premier Mirza Taqi Khan wydał rozkaz uśmiercenia Baba. Sprowadzono go do Tabrizu, gdzie miała zostać wykonana egzekucja. Gdy Bab prowadzony był do celi, przez tłum przedarł się młodzieniec, który chciał umrzeć razem z nim. Następnego ranka strażnicy przyszli, by wyprowadzić Baba na plac koszar wojskowych, gdzie miał zostać rozstrzelany. Strażnicy zabrali Baba i młodzieńca na plac, gdzie oczekiwał ich pułk wojska. 750 żołnierzy miało oddać salwę w kierunku Baba i jego towarzysza. Gdy dym się rozwiał, na placu stał nietknięty młodzieniec, a Bab zniknął. Znaleziono go w celi, w której miał kończyć dyktować list. Następnie ponownie sprowadzono Baba na plac, lecz tym razem do wykonania wyroku sprowadzono inny pułk. Tym razem kule dosięgły ciał obu skazanych, lecz twarze pozostały nietknięteWilliam Sears, Uwolnić Słońce, Wydawnictwo Baha'i w Polsce, Warszawa 1998, s.199-208..
Ciało Baba wyłożone na widok publiczny przy pobliskiej fosie zostało wykradzione w drugą noc po egzekucji przez oddanych wyznawców i złożone w drewnianej trumnie ukrywanej przez lata.