Latając myśliwcem F-4C Phantom, zestrzelił 4 samoloty północnowietnamskie (2 MiG-21 i 2 MiG-17).

Sukcesem była przeprowadzona przez niego w styczniu 1967 operacja „Bolo” przeciw lotnictwu północnowietnamskiemu. Dzięki swoim sukcesom, 8.TFW uzyskało przydomek „Olds’ Wolfpack” (wilcze stado Oldsa).

W Wietnamie służył do grudnia 1967, po czym powrócił do USA, gdzie służył jako dowódca kadetów w Akademii Sił Powietrznych. W maju 1968 awansował na stopień generała brygady (brigadier general). Od 1971 był szefem bezpieczeństwa lotów w bazie lotniczej Norton w Kalifornii. 1 czerwca 1973 przeszedł w stan spoczynku.

Samoloty Oldsa nosiły nazwę własną Scat – od P-38 Lightning Scat I, przez P-51D Mustang Scat V do VII z czasów II wojny, do F-4C Phantom Scat XXVII. Ten ostatni jest eksponatem w muzeum lotnictwa w bazie Wright-Patterson w Ohio. Podczas służby w Wietnamie, wyróżniał się dowolnym podejściem do dyscypliny wojskowej, czego wyrazem między innymi stały się noszone przez niego charakterystyczne wielkie wąsy.