Anastazja (ur. przed 1164, zm. po 31 maja 1240) – księżniczka wielkopolska i księżna zachodniopomorska z dynastii Piastów.

Życiorys Córka księcia wielkopolskiego i zwierzchniego księcia Polski Mieszka III Starego i Eudoksji, córki wielkiego księcia kijowskiego Izjasława II. Żona księcia zachodniopomorskiego Bogusława I. Matka książąt zachodniopomorskich: Bogusława II i Kazimierza II.

W kwietniu 1177 Anastazja poślubiła niedawno owdowiałego Bogusława I. Małżeństwo to miało przypieczętować sojusz pomiędzy książętami: zachodniopomorskim i wielkopolskim. Mieszko III Stary zyskał wiernego sojusznika, który jako jedyny udzielił mu wsparcia, gdy ten został wygnany ze swoich posiadłości przez syna, Odona. Współpraca zięcia z teściem okazała się owocna, bo w 1181 książę-banita powrócił do dzielnicy gnieźnieńsko-kaliskiej, a nawet zajął dzielnicę poznańską, pokonując Odona.

Małżeństwo Anastazji i Bogusława I trwało bez mała dziesięć lat. 18 marca 1187 zmarł książę zachodniopomorski, pozostawiając żonę z dwoma niepełnoletnimi synami. Odtąd Anastazja pełniła rządy opiekuńcze wspierana w latach 1187–1189 przez kasztelana szczecińskiego Warcisława, a następnie do 1194/1198 przez księcia rugijskiego Jaromara I.