Zasilanie elektryczne Wraz z kryzysem paliwowym w roku 1974, okazało się, iż dalsze prowadzenie prac nad silnikami spalinowymi z ekonomicznego punktu widzenia będzie nieuzasadnione, a co za tym idzie musiano zmienić wymagania co do napędów w kierunku całkowicie elektrycznych. Zaowocowało to znacznymi zmianami projektowymi w programie. W kwietniu 1974 r, eksperymentalny pociąg elektryczny Z7001 o pseudonimie Zébulon, rozpoczął jazdy. Zébulon był przebudowany z Z7115. Używając tego pojazdu nowa lokomotywa Y226 o długich wózkach z transmisją kardanową (poprzednik Y230) rozpoczęła testy. Główną innowacją było Body mounting silników trakcyjnych, co umożliwiało znaczącą redukcję wagi (3300 kg) lokomotywy, większą prędkość oraz stabilność zestawu. Zébulon wykorzystywał także pantograf, który później stał się pantografem AM-PSE TGV.
Badano również możliwości hamulca szynowego – siły hamującej bez fizycznego kontaktu z szyną. Wysoka sprawność tego pomysłu była obiecująca, lecz znaczne przegrzewanie się szyn spowodowało zarzucenie tych prac. Klasyczne (nie pneumatyczne) zawieszenie Zébulona było satysfakcjonujące bardziej niż pneumatyczne zawieszenie zastosowane w TGV 001.