Osiedle nazwano w 1912 roku Salwatorem od sąsiedztwa z kościołem pod tym wezwaniem. Składa się ono z 30 willi, które projektowali Roman Bandurski, Alfred Kramarski, a w okresie międzywojennym Ferdynand Liebling, Henryk Jasieński i Ludwik Wojtyczko. Ostatni dom zbudowano w 1955 roku.

Osiedle to jest uważane za symbol „miasta-ogrodu”.

Mimo niewielkich rozmiarów osiedla i trochę ponad 100 lat istnienia, zamieszkiwało go wyjątkowo wiele wybitnych postaci. Ok. 50 z nich to tzw. postacie encyklopedyczne (występujące w wielu drukowanych encyklopediach i leksykonach). Mieszkali tu m.in. Zbigniew Bocheński, Zygmunt Bocheński, Kazimierz Czachowski, Kazimierz Dobrowolski, Karol Dziewoński, Stanisław Gąsiorowski, Aniela Gruszecka, Artur Gruszecki, Jerzy Haber, Feliks Koneczny, Adam Kułakowski, Andrzej Kuśniewicz, Kazimierz Nitsch, Karol Hubert, Emanuel i Marek Rostworowscy, Kazimierz Stołyhwo, Stanisław Urbańczyk, Jerzy Wiśniewski, Władysław Wolter, Kazimierz ZimmermannTadeusz Trzaska, Z Krakowa, „Suplement : czasopismo Autorów Polskich", 1998 nr 3, a także Hugon Kowarzyk, Alfred Kramarski. W domu przy ul.