Jer-2 () – radziecki samolot bombowy dalekiego zasięgu z okresu II wojny światowej
Historia Pod koniec 1938 roku w biurze konstrukcyjnym kierowanym przez Władimira Grigorewicza Jermołajewa rozpoczęto pracę nad samolotem bombowym dalekiego zasięgu, który oznaczono jako DB-240 (skrót od dalnyj bombardirowszczik i 240 od numeru biura). Jego konstrukcję oparto na samolocie pasażerskim Stal-7 skonstruowanym w 1936 roku w samolotowym instytucie naukowo-badawczym (SNII) Lotnictwa Cywilnego (GWF – Grażdanskij Wozdusznyj Fłot) przez włoskiego komunistę, mieszkającego w ZSRR – Roberta Bartiniego, którego jednym ze współpracowników był W. Jermołajew. Charakterystycznym elementem projektu Stal-7 była konstrukcja metalowa z dużym udziałem stali, kadłub o przekroju zbliżonym do trójkątnego, oraz płat w formie odwróconego skrzydła mewy – z ujemnym wzniosem centropłata i dodatnim wzniosem zewnętrznych konsoli, dający korzystne własności aerodynamiczne. Po awarii prototypu i aresztowaniu Bartiniego w ramach represji stalinowskich w styczniu 1938 roku, co mogło pociągnąć anulowanie programu, jego następca Zachar Cenciper i Jermołajew starli się przekonać ludowego komisarza obrony Woroszyłowa do kontynuowania rozwoju samolotu jako bombowca dalekiego zasięgu.