Wraz z wojewodą Henrykiem Józewskim, starostą grodzkim Henrykiem Mostowskim i władzami samorządowymi opuścił Łódź w nocy 6 września 1939. W trakcie ewakuacji został ranny w rękę podczas bombardowania Zamościa. Następnie przez Zaleszczyki i Tarnopol udał się do Złoczowa, gdzie ukrywał się z rodziną przez siedem miesięcy lecząc się z rany. W nocy z 28 na 29 czerwca 1940 został aresztowany przez NKWD. Zesłany do Jakucji, a po ataku Niemiec na ZSRR wraz z Antonim Pająkiem został uwięziony w Ałdanie. Uwolniony po układzie Sikorski-Majski latem 1941. Od października 1941 był delegatem Ambasady RP w Taszkencie, przeniesionej następnie do Samarkandy.
Na emigracji Ewakuowany z ZSRR, w dniu 21 maja 1942Dorota Urzyńska, Polski ruch socjalistyczny na obczyźnie w latach 1939–1945, Poznań 2009, s. 45. dotarł do Londynu. Stanął na czele Komitetu Zagranicznego PPS. 6 czerwca 1942 wszedł również do rządu Władysława Sikorskiego jako minister przemysłu, handluDziennik Ustaw z 1942 r. Nr 5 Część II, zaś od 13 lipca 1942 jako minister przemysłu, handlu i żeglugiDekret Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 29 czerwca 1942 r. o wprowadzeniu nazwy "Minister Przemysłu, Handlu i Żeglugi oraz „Ministerstwo Przemysłu, Handlu i Żeglugi [w:] Dziennik Ustaw RP z 1943 r. nr 6.