Klasyfikacja europejska Stopniowo od 2002 r. wchodzi do użycia w Polsce i prawie polskim norma europejska PN-EN ISO 14688 "Badania geotechniczne. Oznaczenia i klasyfikacja gruntów" oparta na Eurokodzie 7.
Podział frakcji: frakcja bardzo gruboziarnista: duże głazy (LBo - ) – średnica powyżej 630 mm głazy (Bo) – średnica 200-630 mm kamienie (Co - ) – średnica 63-200 mm frakcja gruboziarnista: żwir (Gr - ) – średnica 2-63 mm, podział na żwir gruby, średni i drobny (CGr, MGr, FGr - ) przy granicach frakcji 20 i 6,3 mm piasek (Sa - ) – średnica 0,063-2 mm, podział na piasek gruby, średni i drobny (CSa, MSa, FSa) przy granicach 0,63 i 0,2 mm frakcja drobnoziarnista: pył (Si - ) – średnica 0,002-0,063 mm, podział na pył gruby, średni i drobny (CSi, MSi, FSi) przy granicach 0,02 i 0,0063 mm ił (Cl - ) – średnica poniżej 0,002 mm Jak widać, granice poszczególnych frakcji odbiegają od wcześniej przyjętej w Polsce klasyfikacji, co rodzi rozmaite konsekwencje, w szczególności przy klasyfikacji gruntów z duża zawartością piasku lub pyłu.