thumb|Konfesja bł. Bronisławy w kościele norbertanek w Krakowie Bronisława (określana również jako Bronisława Odrowążówna; ur. ok. 1200–1203, zm. 29 sierpnia 1259 w Krakowie na górze św. Bronisławy) – polska zakonnica w Zgromadzeniu Sióstr Kanoniczek Regularnych Zakonu Premonstratensów (norbertanek), dziewica, mistyczka, ksieni klasztoru norbertanek w Krakowie oraz błogosławiona Kościoła katolickiego, według tradycji pochodząca z rodu Odrowążów.

Źródła historyczne Pierwsza źródłowa informacja o bł. Bronisławie pochodzi z życiorysu św. Jacka OP, który napisał Stanisław z Krakowa, lektor krakowskiego klasztoru dominikanów, w połowie XIV wieku, na potrzeby procesu kanonizacyjnego św. Jacka OP, a znajdujący się w zbiorach Biblioteki Watykańskiej (). Drugą źródłowo potwierdzoną informacją o bł. Bronisławie jest zapis w () wydaną w 1887 i powtórnie – w nowym opracowaniu – w 1971 jako nekrolog norbertanów wrocławskiego opactwa św. Wincentego, spisany w latach 1253–1289. Do naszych czasów nie dochowały się natomiast zapisy klasztorne o niej, gdyż pożar z 18 maja 1528 pochłonął kościół i klasztor sióstr norbertanek. Zniszczeniu uległy wtedy wszystkie księgi, nadania, archiwum i biblioteka. Pamięć o bł. Bronisławie została ponadto utrwalona we wspomnieniach pisarzy średniowiecznych, m.in.