Sorkonos złotozady (Rhynchocyon chrysopygus) – gatunek ssaka z podrodziny Rhynchocyoninae w obrębie rodziny ryjkonosowatych w rzędzie ryjkonosowych. Należy do największych przedstawicieli swej rodziny, osiągając ponad pół metra długości i ważąc ponad pół kilograma. Żyje w lasach i wśród krzewów Kenii, zasięg występowania bardzo pofragmentowany. Żywi się głównie stawonogami. Wykazuje terytorializm i monogamię, aczkolwiek samiec i samica spotykają się właściwie wyłącznie celem rozrodu. Matka rodzi 1-2 młode, odstawiane po 2 tygodniach. Gatunek zagrożony wyginięciem.
Genetyka Genetyka sorkonosa złotozadego nie została dobrze poznana. Nie wiadomo, ile chromosomów liczy jego kariotyp.
Budowa thumb|left|Na ilustracji Josepha Smita z 1929 Budowa sorkonosa złotozadego nie została dobrze poznana. Źródła opisują głównie jego morfologię, natomiast wiedza anatomiczna pochodzi raczej z ekstrapolacji badań z blisko spokrewnionego gatunku sorkonos plamisty.
Największy z sorkonosów, o średniej długości całego ciała 526 mm. Długość ciała (bez ogona) 218–304 mm, długość ogona 213–270 mm (średnio 243 mm), długość ucha 30–38 mm (średnio 34 mm), długość tylnej stopy 68–79 mm (74 mm);