Park Narodowy Krugera () – park narodowy w Południowej Afryce położony w północno-wschodniej części kraju, na terenie prowincji Limpopo i Mpumalanga. Jest to największy park narodowy na terenie kraju, zajmuje powierzchnię 19 485 km². Rozciąga się południowo, wzdłuż granicy z Mozambikiem na długości około 320 km, liczy do około 50 km szerokości. Założony w 1898 roku przez Paula Krugera, ówczesnego prezydenta Transwalu, w 1926 został nazwany na jego cześć. Znajduje się tam wiele rzek, które płyną wzdłuż całego parku (np. Sabie, Limpopo, Letaba).
W 1840 roku europejscy myśliwi i odkrywcy zaczęli interesować się tym regionem Afryki – „gorączka złota”, ogromne zasoby kości słoniowej, rogów i skór. Prezydent zaniepokojony tak szybkim niszczeniem przyrody przez myśliwych, zaapelował do transwalskiego parlamentu o utworzenie chronionego obszaru w rejonach Lowveld. Najpierw powstał „Rezerwat Sabie”, który jest teraz południową częścią Parku Krugera. Pierwszym zarządcą parku był James Stevenson-Hamilton, który spędził tu 40 lat, odbudowując to, co zniszczyła wojna i przyłączając nowe hektary do parku. Po I wojnie światowej park został objęty ochroną rządu RPA i stan ten trwa do dzisiaj.