Bitwa pod Wronowem – bitwa, która miała miejsce 17 kwietnia 1831 roku pod Wronowem, w czasie powstania listopadowego, było to starcie wojsk polskich i rosyjskich. Zakończyła się porażką wojsk polskich dowodzonych przez Jana Kantego Juliana Sierawskiego.
Tło historyczne Sytuacja ogólna powstania przedstawiała się nader pomyślnie. Rozwijała się ofensywa wiosenna; świeżo pobito nieprzyjaciela w bitwie pod Domanicami i pod Iganiami. Józef Dwernicki wyszedł z Zamościa, bijąc Rosjan pod Poryckiem. W odwodzie pozostawał jeszcze korpus Sierawskiego, stojący raczej bezczynnie na lewym brzegu Wisły. Odważna akcja, przy skoordynowaniu działań na różnych frontach, mogła przynieść powodzenie kampanii. Niestety, generalicja polska szansy tej nie wykorzystała. Głównym winowajcą tego stanu rzeczy był nieudolny Naczelny wódz Jan Skrzynecki.