W dniach 22 maja – 9 sierpnia 1927 delegat na przeprowadzony w Moskwie IV Zjazd KPP z ramienia baranowickiej organizacji partyjnej Komunistycznej Partii Zachodniej Białorusi, delegat na I Zjazd KPZB (Orsza 25 czerwca – 25 lipca 1927). W 1928 sekretarz Komitetu Okręgowego KPZB w Wilnie, przeszedł do centralnego aparatu KC KPZB, członek Wydziału Związkowego Komitetu Centralnego KPZB.
W 1929, po trzymiesięcznym leczeniu choroby oczu w Szwajcarii, wyjechał do ZSRR, gdzie pozostał na polecenie władz partyjnych. Przyjęty do Wszechzwiązkowej Komunistycznej Partii (bolszewików), z zaliczeniem stażu partyjnego od 1922. Przyjął obywatelstwo sowieckie. W latach 1929–1931 kierownik Wydziału Zagranicznego Profinternu (Czerwonej Międzynarodówki Związków Zawodowych) w Moskwie. W latach 1931–1934 studiował w Instytucie Czerwonej Profesury w Moskwie. W latach 1934–1936 „partorg” (funkcjonariusz aparatu) KC WKP(b) oddelegowany do pracy wśród byłych członków Schutzbundu zatrudnionych po emigracji z Austrii do ZSRR (1934) w zakładach samochodowych w Gorkim. W 1936 redaktor odpowiedzialny w redakcji polskojęzycznej „Trybuny Radzieckiej”, odbył kurs dla kadry oficerskiej.