W latach 1943–1944 szef Wydziału Politycznego dywizji, następnie szef Zarządu Polityczno-Wychowawczego 1 Armii Polskiej w ZSRR. W 1944 przedstawiciel Naczelnego Dowództwa WP w Moskwie. 1 marca 1944 otrzymał stopień podpułkownika Wojska Polskiego.
Członek Polskiej Partii Robotniczej, a następnie Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. Delegat na I Zjazd PPR (1945), I (1948) i II (1954) Zjazd PZPR.
Od 16 października 1944 do 9 grudnia 1954 wiceminister bezpieczeństwa publicznego, podsekretarz stanu. Od 24 lutego 1949 był członkiem Komisji Bezpieczeństwa KC PZPR, nadzorującej aparat represji stalinowskich w Polsce. W 1954 w wyniku wszczęcia dochodzenia w sprawie stosowania tortur w MBP, wyłączony z kierownictwa resortu i ukarany wykluczeniem z PZPR.
W latach 1955–1956 zastępca dyrektora Banku Inwestycyjnego w Warszawie. thumb|Grób Mieczysława i Henryki Mietkowskich na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach Uchwałą Prezydium KRN z 19 lipca 1946 „w wyróżnieniu zasług na polu dwuletniej pracy nad odrodzeniem państwowości polskiej, nad utrwaleniem jej podstaw demokratycznych i w odbudowie kraju” został odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski. W 1946 otrzymał jugosłowiański Order Zasługi dla Ludu ze Złotą Gwiazdą.