Nigdy się nie ożenił. Część współczesnych biografii charakteryzuje Andersena jako osobę biseksualnąEigil Nyborg Den indre linje i H.C. Andersens eventyr, wyd. Gyldendal, 1962.Dag Heede Andersen, Hans Christian (1805-1875) notatka biograficzna w internetowej encyklopedii LGBTQ.com, dostęp 2009-09-01., co wynika m.in. z zachowanej korespondencji twórcy do Riborg VoigtHans Christian Andersen’s correspondence, red. Frederick Crawford6, Londyn 1891., Edvarda CollinaJohan de Mylius The Life of Hans Christian Andersen. Day By Day, serwis Hans Christian Andersen Center, 2006-07-22, dostęp 2009-08-21. czy Haralda Scharffa. Na przykład do Edvarda Collina Andersen pisał: „Usycham z tęsknoty do ciebie tak, jak do pięknej kalabryjskiej dziewczyny... Moje uczucia do ciebie są takie, jak uczucia kobiety. Ta moja kobieca natura musi pozostać tajemnicą”. Collin we własnym pamiętniku wspominał o tym zauroczeniu Andersena: „Nie byłem w stanie odwzajemnić tej miłości, i sprawiło to autorowi wiele cierpienia”. W kontekście skrywanej seksualności pisarza analizuje się też współcześnie jego twórczośćHeinrich Detering Ich wünschte, ich hätte Ihr ganzes Ich, w: Otmar Werner (red.) Arbeiten zur Skandinavistik, Frankfurt n.