Tkanina wykonywana jest na warsztacie poziomym lub pionowym, wątek wprowadzany ręcznie, przybijany jest płochą, stąd krawędź tkaniny stanowi linię prostą. W prostszych warsztatach bez mechanizmu bidłowego, wątek przybija się grzebyczkiem.
Technika wykonywania Jest to tkanina dwustronna. Cechą charakterystyczną tej grupy tkanin jest całkowite przykrycie osnowy przez wątek i niewidoczne po lewej stronie końce (kilka cm) wątków. Bardzo mocno naprężona osnowa jest tylko elementem nośnym, wzór (obraz) tworzy kolorowy wątek. Tak wykonany gobelin ma najczęściej tylko jedno zastosowanie, jest tkaniną dekoracyjną, w przeciwieństwie do wcześniejszych gobelinów, które często wykorzystywano na obicia mebli jako materiały tapicerskie.
Wykonywanie gobelinu rozpoczyna się od przygotowania wzoru (obrazu). Najczęściej przygotowuje go artysta plastyk lub malarz. Następnie układa się taki obraz na dużym stole i przykrywa kalką techniczną. Na kalce obrysowuje się kontury poszczególnych barw składających się na obraz. Następnie przez kalkę ołówkową przenosi się obrysy plam barwnych na białe wyprasowane płótno. Tak przygotowane płótno nazywa się konturówką.