Wzór (obraz) ustawia się obok krosna w dobrze oświetlonym miejscu, służy on do dobierania i porównywania kolorów wątku. Wykonywana tkanina powinna być dokładnym odwzorowaniem obrazu.
Technika wykonywania kilimu grzebyczkowego odbiega dość zasadniczo od wykonywania innych tkanin. W trakcie tkania nie można wyróżnić tzw. krawędzi tkaniny, ponieważ wątek układany jest w taki sposób, aby wypełniał obszar w którym występuje dany kolor. Pracę wykonuje się wypełniając kolejno plamy barwne dobranymi kolorami wątku. Tworzą się w ten sposób tzw. pagórki, tak więc krawędź tkaniny tworzy linię mocno pofalowaną. Końce przędzy wątkowej o długości kilku centymetrów zostają przeciągnięte na lewą (dolną) stronę. Ponieważ wiele fragmentów tkaniny wykonanych jest bardzo krótkimi odcinkami wątku, obcięcie tych końcówek spowodowałoby osłabienie spójności tkaniny. Wprowadzane odcinki wątku nie mogą być przybijane bidłem, ponieważ "krawędź tkaniny" jest linią krzywą. Do tego celu służy specjalny, bardzo ciężki stalowy grzebyk (od niego pochodzi nazwa kilim grzebyczkowy), przypominający widelec. Wątek wprowadzany jest bardzo luźno i przybijany bardzo mocno, ponieważ musi on całkowicie przykryć nitki osnowy. Widoczne nitki osnowy są błędem. Pionowy układ tkaniny na krośnie ułatwia wykonywanie tej pracy.