Po powrocie do Wielkiej Brytanii w 1739 Sandwich zajął miejsce w Izbie Lordów. Należał do grona stronników księcia Bedforda. Był krytykiem poczynań gabinetu Walpole’a. Wkrótce został jednym z komisarzy przy Admiralicji kierowanej wówczas przez Bedforda.
Kariera polityczna thumb|Sandwich i jego współpracownicy na karykaturze Jamesa Gillraya W 1749 Sandwich został szefem brytyjskiej delegacji na kongresie w Bredzie. Wziął następnie udział w negocjacjach przed podpisaniem pokoju w Akwizgranie w 1748, kończącego wojnę o sukcesję austriacką. Dokonania Sandwicha podczas negocjacji pokojowych zwróciły nań uwagę wpływowego księcia Newcastle, który lobbował w kraju za przyznaniem Sandwichowi jakiegoś rządowego stanowiska.
Starania Newcastle’a odniosły skutek i w lutym 1748 Sandwich otrzymał stanowisko pierwszego lorda Admiralicji. Sandwich pozostał jednak w sojuszu z księciem Bedford, co zraziło doń Newcastle’a. W 1751 książę doprowadził do usunięcia Sandwicha z gabinetu. Wówczas w proteście zrezygnował Bedford, który sprawował w rządzie stanowisko ministra południowego departamentu.