Podstawą energetyki jest hydroenergetyka (52%), spalanie paliw kopalnych (41%) i fotowoltaika (7%). Większość wyspy nie jest zelektryfikowana. Monopolistą na rynku jest firma Jirama, która zajmuje się zarówno wytwarzaniem jak i dystrybucją. Posiada 4 elektrownie wodne, 4 elektrownie cieplne opalane olejem i kilka farm solarnych. Do dystrybucji energii służy jedna dwutorowa linia przesyłowa 220 kV o długości 135 km, jedna licząca 150 km linia o napięciu 138kV i kilka linii o napięciu 90, 63 i 20 kV.
Ubogie społeczeństwo wyspy eksploatuje środowisko w destrukcyjny sposób. Lasy są wycinane i wypalane pod pola uprawne (przeważnie ryżu). Bardzo uboga ziemia powoduje, że po 2–3 latach uprawy są nieopłacalne, co przyczynia się do dalszego wypalania lasów. Wyjałowiona ziemia, pozbawiona większej roślinności szybko eroduje. Woda wypłukuje ziemię, co prowadzi do powstawania ogromnych rozpadlin, a w niższych partiach rzek do gromadzenia się dużych ilości piasku. Zapotrzebowanie na energię w głównej mierze zaspokaja węgiel drzewny. Jego produkcją zajmuje się spory odsetek społeczeństwa kosztem najważniejszego surowca – drewna.