Ferrari F40 – supersamochód klasy średniej wyprodukowany pod włoską marką Ferrari w 1987 roku.
Historia i opis modelu thumb|left|225px|Ferrari F40 – tył Samochód zadebiutował w 1987 roku, w którym firma Ferrari obchodziła swoje 40-lecie. Kompozytowe panele nadwozia wykonane zostały z wzajemnie ze sobą posklejanych włókien węglowych. Pod nadwoziem zamontowano rurową ramę przestrzenną, do której zamocowano silnik. Silnik to zmodyfikowana jednostka pochodząca od poprzednika, modelu 288 GTO. Ulokowana centralnie jednostka V8 była montowana ręcznie. Moc silnika zwiększały dwie turbosprężarki japońskiej firmy . Napęd przekazywany był na oś tylną. W modelu F40 jedna z turbin pracowała w dolnym zakresie zaś druga włączała się na wyższych prędkościach obrotowych (od 5000 obr./min).
Ferrari F40 miało niezależne zawieszenie z przodu i z tyłu, które było na sztywno ustawione do jazdy sportowej. W późniejszych latach jako opcję można było wybrać zawieszenie o zmiennej wysokości, sterowane elektronicznie. Prędkość maksymalna wynosiła 320 km/h.
Ferrari F40 jest ostatnim modelem zleconym i zatwierdzonym przez Enzo Ferrari (zmarł w 1988), założyciela firmy. F40 jest obok Porsche 959, Jaguara XJ220, Lamborghini Diablo, McLarena F1 i Bugatti EB110 jednym z charakterystycznych supersamochodów przełomu lat 80.