W późniejszym czasie Sygmund ożenił się z Hjördís. Po pewnym okresie pokoju kraj Sygmunda został zaatakowany przez króla Lyngwiego. W czasie bitwy Sygmund zmierzył się z pewnym starcem (Odynem). Starzec ten rozbił miecz Sygmunda na drzazgi. Sam zaś Sygmund zginął z ran zadanych z rąk reszty wrogów. Umierając tylko ogłosił, że miecz zostanie złożony przez jego syna zrodzonego z Hjördís. Synem tym był Sygurd.
Sygurd thumb|Gunnar w szwedzkim wydaniu Eddy Hjördís po śmierci Sygmunda wychodzi za mąż za Alfa, zaś Sygurd (Zygfryd w tradycji kontynentalnej) zostaje odesłany na wychowanie do kowala Regina. Ten namawiał go do zdobycia rumaka, w wyniku czego Sygurd dostał od Odyna konia o imieniu Grani – potomka Sleipnira. Następnie Regin opowiadał Sygurdowi historię swojej rodziny, w której Azowie zabili jego brata Otra, a następnie, aby wykupić się, dali jego ojcu Hreidmarowi złoto zrabowane karłowi Andwari. Jednak karzeł przeklął je, w wyniku czego Hreidmara spotkała śmierć z ręki syna – Fafnira.
Sygurd godzi się zabić Fafnira, który tymczasem przemienił się w smoka. Regin przekuwa dlań złamany miecz jego ojca, który od teraz otrzymuje imię Gramr (st.nord. wściekłość, ale także książę). Uzbrojony w miecz Sygurd wykopuje dół na ścieżce Fafnira i, za radą Odyna, zabija go ciosem od dołu.