Lingua Franca Nova ( = ‘język Franków’ + = ‘nowa’ = „nowy język Franków”) – język planowy typu naturalistycznego zapoczątkowany przez dr. .

Złożona z elementów kilku języków Europy Południowej: francuskiego, włoskiego, portugalskiego, hiszpańskiego i katalońskiego.

Występuje w dwu wersjach pisanych: posługującej się alfabetem łacińskim oraz cyrylicą. Lingua Franca Nova a b c d e f g i j l m n o p r s t u v x z Лингуа франка нова а б к д е ф г и ж л м н о п р с т у в ш з

Gramatyka -s (lub -es po spółgłoskach) tworzy liczbę mnogą rzeczowników, omes e femas „mężczyźni i kobiety” ia tworzy czas przeszły, tu ia labora „pracowałeś” va tworzy czas przyszły, tu va labora „będziesz pracował”

dodając -nte do czasownika tworzy się imiesłów przymiotnikowy czynny, który stosuje się jako rzeczownik i przymiotnik, donante „dający” (jako przymiotnik) lub „darczyńca” dodając -da do czasownika tworzy się imiesłów przymiotnikowy bierny, który również można stosować jako rzeczownik i przymiotnik, donada „podarowany” (jako przymiotnik) lub „prezent”