Beretta 951 – włoski pistolet samopowtarzalny.
Historia W 1938 Regio Esercito (włoskie wojska lądowe) przyjęło do uzbrojenia pistolet maszynowy Beretta Mod.938 kalibru 9 mm Parabellum. W tym samym roku firma Beretta przedstawiła do prób wojskowych pistolet Beretta Mod.938. Była to powiększona wersja pistoletu Mod.934 kalibru 9 mm Short, w tym czasie przepisowej broni krótkiej armii włoskiej. Pistolet Mod.938 podobnie jak Mod.934 działał na zasadzie odrzutu zamka swobodnego, co skutkowało nadmierna masą broni strzelającej silnym nabojem Parabellum i stało się przyczyną odrzucenia Mod.938 przez wojsko. Ponieważ Beretta nie zdecydowała się uruchomić produkcji pistoletu Mod.938 na rynek cywilny lub na eksport pozostał on prototypem.
Do pomysłu opracowania pistoletu kalibru 9 mm Parabellum Beretta powróciła po II wojnie światowej. W jej trakcie okazało się, że Mod.934 choć lekki i wygodny w przenoszeniu z powodu niewielkiej energii wystrzeliwanych pocisków nie nadaje się do roli pistoletu wojskowego. Opracowując nowy pistolet konstruktorzy Beretty postanowili oprzeć się na konstrukcji Beretty Mod.938 i niemieckiego Walthera P.38.