Wieczko może być nieco grubsze niż skorupka, a w miejscu styku ze ścianką otworu jest wyraźnie zgrubiałe.
„Zimowe wieczka” ślimaków lądowych, w odróżnieniu od „całorocznych wieczek” ślimaków wodnych takich jak np. żyworodka nie mają warstwy konchiolinowej, a od środka mają kształt płaskiej czarki. Na wiosnę ślimak wapń z wieczka resorbuje i się uwalnia. Niekiedy i latem można spotkać skorupki z wieczkiem – ich mieszkaniec nie przeżył zimy.
Status zagrożenia i ochrona W Czerwonej księdze gatunków zagrożonych IUCN ślimak żółtawy jest uznawany za gatunek najmniejszej troski (LC, ).
Lokalnie ślimak żółtawy jest gatunkiem zagrożonym, gdyż jest mylony ze znacznie większym ślimakiem winniczkiem. Od 1995 do 2014 roku podlegał w Polsce ścisłej ochronie gatunkowej. Od października 2014 objęty jest ochroną częściową.
Galeria
Zobacz też ochrona gatunkowa ślimaków w Polsce mięczaki Polski
Przypisy Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 6 października 2014 r. w sprawie ochrony gatunkowej zwierząt (). Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 12 października 2011 r. w sprawie ochrony gatunkowej zwierząt ().
Linki zewnętrzne Ślimak żółtawy w Polskiej czerwonej księdze zwierząt
Kategoria:Ślimakowate Kategoria:Ślimaki Europy Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1837 roku