Operacja Brevity – brytyjska operacja wojskowa przeprowadzona w dniach 15–27 maja 1941 roku w czasie kampanii afrykańskiej II wojny światowej, mająca na celu przerwanie oblężenia Tobruku.
Rozkład sił 12 maja, trzy dni przed rozpoczęciem operacji Brevity, konwój o kryptonimie Tiger zawierający 238 czołgów (21 Mark VIC, 82 czołgi pościgowe (w tym duża część nowych czołgów Crusader) i 135 czołgów piechoty Matilda) oraz 43 myśliwce Hawker Hurricane przybył do Aleksandrii. W związku z tymi uzupełnieniami i ogólną presją premiera Winstona Churchilla na zajęcie Tobruku gen. Wavell postanowił przeprowadzić kontrofensywę na pozycje wroga. Pierwszym celem miało być zdobycie Sollum i przełęczy Halfaya z Fortem Capuzzo, a następnie uwolnienie Tobruku.
Gen. Archibald Wavell pospiesznie zreorganizował XIII Korpus pod dowództwem gen. Noela Beresforda-Peirse'a. W tym czasie armia ta składała się z 7 Dywizji Pancernej oraz indyjskiej 4 Dywizji Piechoty. Przeciwko nim stał Afrika Korps gen. Erwina Rommla, który miał więcej dywizji, lecz o wiele mniej czołgów. W dodatku wchodzące w skład jego sił wojska włoskie były niedostatecznie wyposażone i nieprzygotowane do ciężkich warunków panujących na pustyni.