Paolo Ronald Montero (ur. 3 września 1971 w Montevideo) – urugwajski piłkarz, środkowy obrońca zespołu San Lorenzo i Urugwaju. Grał też na pozycji stopera. Syn Julio Montero Castillo.
Kariera klubowa Montero swoje pierwsze kroki jako piłkarz stawiał w CA Peñarol, w którym grał od 1990 roku przez dwa sezony i rozgrywając 34 mecze strzelił jedną bramkę. W 1992 roku przeniósł się do włoskiej Atalanty BC. Jego debiut w Serie A miał miejsce w meczu z Parmą 6 września 1992 roku. W Atalancie grał przez cztery sezony rozgrywając tam 114 spotkań strzelając tam 2 bramki. W 1996 roku przeszedł do Juventusu Turyn, z którym zdobył wiele trofeów w tym Puchar Ligi Mistrzów oraz pięć scudetto. W Juventusie zagrał dziewięć sezonów – 186 spotkań strzelając zaledwie jedną bramkę. 18 maja 2005 roku ogłosił, że opuszcza Juventus po zakończeniu sezonu, wyznając również, że chciałby zakończyć karierę w Penarolu. Pod koniec swojej kariery przeniósł się do argentyńskiego San Lorenzo, gdzie w 2007 roku zakończył karierę. Jest rekordzistą w Serie-A pod względem otrzymanych czerwonych i żółtych kartek, dzięki czemu zyskał przydomek „Terminator”.