Alexander Pope (ur. "Alexander Pope: The Evolution of a Poet" by Netta Murray Goldsmith (2002), p. 17: "Alexander Pope was born on Monday 21 May 1688 at 6.45 pm when England was on the brink of a revolution." w Londynie, zm. 30 maja 1744 w Twickenham) – angielski poeta i eseista, jeden z czołowych poetów angielskiego Oświecenia, zdeklarowany katolik i torys.
Za właściwy debiut literacki Alexandra Pope’a uważa się publikację poematu (), wzorowanego na kodeksie XVIII-wiecznego klasycyzmu Nicolasa Boileau. Od tego czasu jego twórczość − choć jednolita stylistycznie i spójna światopoglądowo − obejmowała całą różnorodność znanych wówczas gatunków literackich oraz kręgów zainteresowań, od satyry oraz poematu heroikomicznego, którego był przedstawicielem, aż do poważnych poematów filozoficznych krzewiących wiarę w dobroć Boga, a nawet pieśni religijnych.
Alexander Pope od przeszło dwustu lat pozostaje na językach krytyki literackiej jako bohater jednego z największych sporów w historii poezji angielskiej, w której niektóre stronnictwa obniżają rangę jego twórczości, a nawet odbierają mu miano poety. Jednocześnie, jako aforysta, jest obok Williama Szekspira najczęściej cytowanym Wyspiarzem.