Horodniczy, gorodniczy – stanowisko w Wielkim Księstwie Litewskim, państwie moskiewskim i Imperium Rosyjskim. W dawnej Rusi urzędnik miejski, który nadzorował rozwój miasta, w szczególności nadzorował budowę fortyfikacji.
Wielkie Księstwo Litewskie Horodniczy () – urząd ziemski Wielkiego Księstwa Litewskiego funkcjonujący od XV w., szesnasty z dwudziestu trzech lub ostatni urząd w hierarchii ziemskiej województw wschodnich Rzeczypospolitej Obojga NarodówUrzędnicy województw kijowskiego i czernihowskiego, oprac. Eugeniusz Janas, Witold Kłaczewski. Kórnik 2002, s. 8. Według statutów litewskich horodniczy był opiekunem i dowódcą niektórych pogranicznych twierdz.
Zajmował się zaopatrywaniem i utrzymywaniem niektórych miast i zamków w Wielkim Księstwie. Do kompetencji horodniczych należało czuwanie nad stanem fortyfikacji zamku, zarządzanie kluczami do twierdzy (stąd często byli określani jako klucznicy), dbałość o bezpieczeństwo przeciwpożarowe oraz dowodzenie powoływaną w razie potrzeby strażą mieszczańską.