tworzył serial radiowy Saga rodu Wymęga–Zarajewskich (który w 1973 przerodził się w cykl słuchowisk Kocham pana, panie Sułku), a także współtworzył audycje: Słownik miłości w odcinkach, Prywatny Instytut Badania Opinii Publicznej, Ilustrowany Tygodnik Rozrywkowy, Co się za tym kraje, Rodzina Poszepszyńskich i Zgryz. Napisał także teksty do Sagi rodu McOwieckich i słowa piosenek ze spektakli Wieczory przy Dziekance. W latach 1971–1974 był kierownikiem Redakcji Audycji Rozrywkowych Programu Trzeciego Polskiego Radia. W 1974 został zwolniony z pracy w Trójce. Mimo to wciąż tworzył dla rozgłośni cykle Kocham pana, panie Sułku i Rodzina Poszepszyńskich. Napisał także dwa spektakle dla Teatru Polskiego Radia: Leśniczówka (1976) i Jana Sebastiana Bacha 16A (1977). W 1975 został uhonorowany statuetką Złotego Mikrofonu, nagrodą przyznawaną za wybitne osiągnięcia radiowe. W latach 1981–1983 prowadził audycję Ogólnopolski Dezinformacyjny Magazyn Antypolityczny dla Programu Pierwszego Polskiego Radia.