Stefan Białobok (ur. 11 maja 1909 w Czernichowie, zm. 17 sierpnia 1992 w Kórniku) – polski dendrolog, profesor, autor ponad 200 prac naukowych, od 1976 roku członek rzeczywisty Polskiej Akademii Nauk i członek honorowy Polskiego Towarzystwa Botanicznego.

Życiorys Urodził się w rodzinie Jana i Kazimiery z domu Budda. Miał siostrę Zofię. Ojciec był nauczycielem ogrodnictwa w Czernichowie, a później pracował naukowo w Państwowym Instytucie Naukowym Gospodarstwa Wiejskiego (PINGW) w Puławach, gdzie przeniosła się cała rodzina. Stefan Białobok studia ukończył w 1933 na Wydziale Ogrodniczym Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie. Po studiach związał się z Puławami, gdzie zajął się hodowlą drzew owocowych. Jeździł na praktyki do Pragi, Berlina, Belgii, Holandii i Anglii. W 1938 roku został nauczycielem sadownictwa i szkółkarstwa w poznańskiej Państwowej Szkole Ogrodniczej.

W czasie wojny pracował w ogrodach miejskich w Lublinie i jako inspektor ogrodniczy w Końskich.

W 1945 został kierownikiem Zakładu Badania Drzew i Lasu oraz Ogrodów Kórnickich wraz z Arboretum. Tytuł doktora uzyskał w 1947 na Wydziale Matematyczno-Przyrodniczym Uniwersytetu Poznańskiego. Profesorem nadzwyczajnym został w 1954 roku, a profesorem zwyczajnym w 1970 roku.