Całkowite przywrócenie pracy kanałów metrowych nastąpiło 4 września, części kanałów decymetrowych – 5 września, a przez kolejne półtora roku nadawanie odbywało się częściowo za pośrednictwem centrum telewizyjnego na Szabołowce i w Wieży Szuchowskiej. Odporność ogniowa betonowej wieży pozwoliła na kontynuację jej eksploatacji równolegle z odbudową w latach 2000–2007. W 2009 roku wznowiono usługi turystyczne w wieży, w 2011 roku ponownie oddano do użytku taras widokowy na wysokości 340 metrów. Restauracja „Siódme Niebo” na wysokości 328–334 metrów, całkowicie zniszczona przez pożar w 2000 roku, została ponownie otwarta dopiero w 2016 roku.

Restauracja thumb|Restauracja „Siódme Niebo” w Ostankino Wieża telewizyjna Ostankino, położona na wysokości 328–334 metrów, mieści pierwszą w ZSRR obrotową restaurację „Siódme Niebo”. Wejście do restauracji prowadzi z tarasu widokowego. Sama restauracja składa się z trzech pięter: bistro, kawiarni i samej restauracji. Poziomy obracają się powoli wokół osi pokrywającej się z osią wieży, wykonując od jednego do trzech obrotów na godzinę. W każdej sali znajdowały się 24 czteroosobowe stoliki, ustawione wzdłuż panoramicznych okien w kształcie okręgu o promieniu 9,2 metra. Pożar w 2000 roku doszczętnie zniszczył wnętrza „Siódmego Nieba”, a jego renowacja trwała 16 lat.