Ponownie wrócił na krótko do Radymna, a 1854 udał się do Lwowa, gdzie zajmował się działalnością dziennikarską. W 1854–1856 pracował w redakcji „Nowin” Jana Dobrzańskiego, które zostały przekształcone w „Dziennik Literacki”. W tym też czasie zaczął pisać powieści, w których wyrażał swe poglądy.

W 1898 został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Franciszka Józefa. Większość życia spędził we Lwowie biorąc aktywny udział w redagowaniu szeregu tamtejszych czasopism postępowych. Związany m.in. z Wincentym Polem. Był jednym z najpłodniejszych pisarzy nurtu pozytywistycznego w literaturze polskiej.

Jego ostatnią powieścią był Orion i Chryzantema, drukowany w 1903 na łamach „Gazety Lwowskiej”. Uzyskane z niej honorarium przeznaczył na renowację szkoły w Krzywczy. W tej miejscowości u krewnych osiadł w grudniu 1905 ze względu na pogarszający się stan zdrowia (po stwierdzeniu zaawansowanego zwapnienia arterii lekarze zalecili mu pobyt na wsi). Zmarł 6 maja 1906 w Krzywczy. Jego pogrzeb odbył się 9 maja 1906, zgodnie z życzeniem zmarłego w obrządku greckokatolickim, po którym złożono jego ciało do grobowca rodziny Joczów na miejscowym cmentarzu.