Ruch na rzecz aneksji w Brytyjskiej Kolumbii – opcja polityczna rozwijana po 1860 r., dążąca do włączenia kolonii wyspy Vancouver i Kolumbii Brytyjskiej do Stanów Zjednoczonych. Ruch powstał wraz z wygaśnięciem gorączki złota nad rzeką Fraser. Kolonia weszła wtedy w fazę ostrej recesji i jej mieszkańcy poszukiwali sposobu rozwiązania problemów gospodarczych. Zwolennikami ruchu byli głównie niedawni przybysze z USA i z innych krajów, niemających żadnych związków z Wielką Brytanią. Ruch się wzmógł się w 1867, kiedy to Stany Zjednoczone zakupiły od Rosji Alaskę (zobacz: zakup Alaski). Rozeszły się wtedy pogłoski, jakoby Brytyjczycy byli już w trakcie negocjacji z Amerykanami na temat zrzeczenia się kolonii w zamian za uregulowanie tzw. roszczenia Alabamy. Aktywiści ruchu wystosowali wtedy swą pierwszą petycję, skierowaną do królowej Wiktorii.
Petycja stawiała ultimatum wobec korony. Żądano utworzenia stałego, taniego połączenia okrętowego pomiędzy Anglią a kolonią oraz przejęcia przez Wielką Brytanię wszelkich długów kolonii. W przeciwnym razie, kolonia miała wypowiedzieć koronie posłuszeństwo i szukać opieki Stanów Zjednoczonych.