Kazimierz Bielenin (ur. 29 stycznia 1923 w BrzeszczachWspółcześni uczeni polscy. Słownik biograficzny, t. 1, A-G, red. nauk. J. Kapuścik, Warszawa 1998, s. 108., zm. 19 listopada 2011 w Krakowie) – polski archeolog i historyk sztuki.
Życiorys W 1952 roku ukończył studia na Uniwersytecie Jagiellońskim. Doktoryzował się w 1963 na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu, natomiast stopień doktora habilitowanego uzyskał w 1972. W 1988 roku otrzymał tytuł profesora nauk humanistycznych. Od 1950 roku pracował w Muzeum Archeologicznym w Krakowie, początkowo jako asystent i starszy asystent (1950–1955), a później kustosz (1955–1967). Od 1967 do 1994 był wicedyrektorem tej placówki. Odbył nadto w 1965 roku staż w Austrii.
Od 1955 roku brał udział w pracach zespołu prof. Mieczysława Radwana nad starożytnym hutnictwem świętokrzyskim. Był jednym z inicjatorów utworzenia w Nowej Słupi Muzeum Starożytnego Hutnictwa (1960) oraz zorganizowania w tej miejscowości corocznej imprezy popularnonaukowej pn. Dymarki Świętokrzyskie (1967). Na kilkuset kilometrowym obszarze Kielecczyzny odkrył i zbadał łącznie 135 stanowisk archeologicznychHonory dla profesora Bielenina, „Odgłosy Brzeszcz” 2007, nr 12, s. 1..