Władze ZSRR wykorzystały tę okazję do pozbycia się Kopielewa z kraju odbierając mu obywatelstwo ZSRR. Pisarz pozostał w RFN, gdzie kontynuował pracę naukową i pisarską, poświęcając się szczególnie stosunkom rosyjsko-niemieckim. Pochowany na Cmentarzu Dońskim w MoskwieМогилы знаменитостей. Московский некрополь. КОПЕЛЕВ Лев Зиновьевич (1912 – 1997).
Wyróżnienia Lew Kopielew był laureatem wielu nagród i wyróżnień, min.: Doktorat honorowy uniwersytetu w Kolonii (1981) oraz New School of Social Research w Nowym Jorku (1983) Nagroda Niemieckiej Akademii Języka i Poezji (1979) Nagroda Pokojowa Księgarzy Niemieckich (1981) Nagroda Pokojowa im. Ericha Marii Remarque'a (1991)
Publikacje Prace Kopielewa są w Polsce mało znane. W języku polskim ukazały się w 1990 roku Bożyszcza mojej młodości w przekładzie Grażyny Strumiłło-Miłosz. Na uwagę zasługuje także autobiografia Хранить вечно. Wśród prac naukowych należy wymienić wielotomową historię stosunków rosyjsko-niemieckich (tzw.