lenticellatum, M. nitida, M. punduana, M. rostrata, M. sambuensis, M. urraoensis, M. virolinensis, M. yoroconte.
Ponadto na wspomnianej liście trzy gatunki – M. lotungensis, M. odor i M. officinalis sklasyfikowano jako bliskie zagrożenia (kategoria NT), natomiast trzy kolejne taksony – M. singapurensis, M. liliifera i M. praecalva uznano za gatunki najniższej troski (kategoria LC). Dla dwóch z opracowywanych gatunków nie udało się sprecyzować stopnia zagrożenia z powodu niewystarczającej obecnie ilości danych na ich temat (kategoria DD). Są to M. griffithii i M. henryi.
Zastosowanie Jako roślina ozdobna. Ze względu na okazałe kwiaty są sadzone w parkach, ogrodach botanicznych i ogródkach przydomowych. Sposób uprawy: Sadzi się je w dole wypełnionym przygotowaną wcześniej żyzną ziemią zmieszaną z obornikiem lub torfem. Po zasadzeniu roślinę podlewa się, a glebę wokół ściółkuje korą lub torfem. Pomoże to utrzymać właściwą wilgotność gleby oraz uchroni korzenie przed przemarznięciem. Magnolie mają kruche korzenie i bardzo źle znoszą przesadzanie. Od marca do początku lipca nawozi się kilka razy niewielką ilością nawozów mineralnych wieloskładnikowych lub jednorazowo nawozem o przedłużonym działaniu. Przed zimą wokół młodych sadzonek dobrze jest obsypać kopczyk z trocin lub kory, a całą sadzonkę okryć jutowym workiem lub słomą.